Het onderwerp in mijn doeken is bijna altijd gerelateerd aan de mens. Vaak vormt mijn werk direct of indirect een reactie op deze tijd. Een doek als ‘Haast’ of ‘Processie’ zijn hier duidelijke voorbeelden van. ‘Processie’ vormt een knipoog naar de ‘heilige gang’ van en naar het werk.
Ik onderzoek hoe ik met een enkele lijn of vlek zoveel mogelijk kan uitdrukken, ‘menselijke emoties gevangen in gestolde verf’. Soms is de uitstraling krachtig, maar er is altijd een voelbare kwetsbaarheid. Dit alles wordt versterkt door het monumentale karakter van mijn doeken.
‘In deze tijd van veelheid ben ik op zoek naar de kern.’